حفظ بهتر قرآن

بنام خدا در این وبلاگ سعی می شود برای حفظ آیات قران کریم از ظریق معانی الفاظ عربی به فارسی وبیان مختصر علت اعراب کلمه انگیزه بیشتری برای حفظ بوجود آید وحافظ لذت بیشتری ازحفظ ببرد

درس دهم(ترجمه وترکیب آیه8و9سوره حجرات)

درس دهم(ترجمه وترکیب آیه8و9سوره حجرات)

بسم الله الرحمن الرحیم

عظمت قرآن

قال رسولُ اللهِ(ص)

فضل القرآن على سائر الکلام کفضل الله على خلقه  بحارالانوار ج 92,ص17

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: برترى قرآن بر سایر سخنان مانند برترى خداوند است بربندگانش


فَضْلًا مِّنَ اللَّـهِ وَنِعْمَةً ۚ وَاللَّـهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿٨ وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا ۖ فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّىٰ تَفِیءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّـهِ ۚ فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّـهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿٩

ترجمه

بخشش ونعمتی ازخداست واو دانای سنجیده کار است

واگر دو گروه از مومنان با یکدیگرنزاع کنند(بجنگند)پس میان آنها صلح نمائید واگر یکی از دو گروه به گروه دیگر تعدی وتجاوز کند پس با گروهی که تعدی کرده بجنگید تا به فرمان خدا باز گردد واگر به عدالت  بازگشت بین آنها صلح نمائید ودادگری کنید که خدا دادگران را دوست دارد.

ترجمه کلمات جدید

فضل= بخشش

علیم=دانا

حکیم=سنجیده کار

اِن=اگر

طائفتانِ= دوگروه(دو طائفه) مفرد طائفه

اقتتلوا= بجنگنند

اصلحوا= اصلاح کنید

بین= میان

اِن بَغَت=اگر تعدی وتجاوز کند

احدی= یکی

اُخری= دیگری

تعدی وتجاوز کنید

حتی=تا،تااینکه

تفی ءَ=بازگردد

امر= فرمان

فاءت= بازگشت

اقسطوا= دادگری کنید

یُحبّ= دوست دارد

مقسطینَ=دادگران (عدالت کنندگان را

ترکیب آیات

فضلاً=مفعول له فعل مقدر

نکته عربی

تعریف مفعول له

مفعول له اسمی است که علت وقوع فعل را بیان می کند

من الله=جار ومجرور

و=حرف عطف

نعمه=معطوف

و=حرف استیناف (به معنی شروع واز سر گرفتن )

الله=مبتدا

علیم=خبر

حکیم=خبردوم

و= حرف استیناف

اِن= از حروف شرط

طائفتانِ=فاعل فعل مقدر

من المومنین= جار ومجرور

اقتتلوا= فعل وفاعل فاعل ضمیر متصل(و)فعل ماضی جمع مذکر غایب

ف= حرف غیر عامل

اَصلِحُوا= فعل وفاعل فعل امر جمع مذ کر مخاطب(حاضر)

بینَ= مفعول فیه ومضاف

نکته عربی

مفعول فیه -تعریف

مفعول فیه ، اسمی است منصوب که زمان یا مکان وقوع فعل را بیان می کند که در تقدیر آن معنی (فی) باشد .

هُما=مضاف الیه

ف= حرف غیر عامل

اِن= حرف شرط

بغت = فعل مفرد مونث غایب

احدی= فاعل ومضاف

هما=مضاف الیه

علی الاخری=جارومجرور

ف=حرف  ربط غیر عامل

قاتلوا= فعل وفاعل فعل امر جمع مخاطب از باب مفاعله

التی= موصول

حتی=حرف جر

تفی ءَ=فعل مضا رع مفرد مونث غایب منصوب به اَن مقدر

الی امر= جارومجرور

امرالله= مضاف ومضاف الیه

فَ= حرف ربط غیر عامل

اِن= حرف شرط

فاءَت= فعل ماضی مفرد مونث

فَ= حرف ربط غیر عامل

اَصلِحُوا= بشرح قبل

بینهما= بشرح قبل

بالعدل= جارومجرور

و= حرف عطف

اَقسِطُوا= مانند اصلحوا

اِنّ= از حروف مشبهه به فعل

اللهَ= اسم اِنّ

یُحِبُ= فعل وفاعل ضمیر هو مستترفعل مضارع از باب افعال مفرد مذکر غایب خبر انّ

المقسطین= مفعول به

نکته عربی

مفعول به چیست؟

مفعول به اسمی است که برای تکمیل معنای فعل متعدی* می آید و همیشه منصوب است.

مانند: شرب الطفلُ الماءَ =کودک آب را نوشید

پایان درس دهم

  
نویسنده : رضا نیکخوی منفرد ; ساعت ۱٢:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۱۳
تگ ها :